www.trabant.auto-swiat.info
www.trabant.auto-swiat.info
Reklama: sms plus | prezenty | Volkswagen Golf 3 Volkswagen Golf3 Klub Polska | Opony Opony Opony | gry online
| Trabant | |
|---|---|
 |
|
| Producent | VEB Sachsenring Automobilwerke Zwickau |
| Okres produkcji | 7 listopada 1957-30 kwietnia 1991 |
| Miejsce produkcji | Zwickau,  NRD |
| Poprzednik | AWZ P70 |
| Segment | A |
| Typy nadwozia | sedan, kombi, pick-up |
| Silniki | 500 cm³ 13 kW (18 KM) 594,5 cm³ 23 KM 1043 cm³ 29 kW (39,5 KM) |
| Długość | 3555–3560 mm 3410–3560 mm 1.1 |
| Szerokość | 1504–1510 mm 1510–1515 mm 1.1 |
| Wysokość | 1437–1467 mm 1440–1470 mm 1.1 |
| Masa własna | 620-660 kg 700-740 kg 1.1 |
| Konkurencja | Polski Fiat 126p, Syrena 105 |
 Galeria mediów w Wikimedia Commons |
|
Trabant – samochód produkowany w latach 1957-1991 w fabryce VEB Sachsenring Automobilwerke w Zwickau (założonej w 1902 r. przez Augusta Horcha) w Niemieckiej Republice Demokratycznej.
Samochód Trabant był rozwinięciem i kolejną wersją taniego i małego samochodu osobowego AWZ P70, produkowanego w tych zakładach od 1955 r. W samochodzie tym po raz pierwszy zastosowano karoserię z tworzywa sztucznego duroplast. Wykorzystanie tworzyw sztucznych do budowy nadwozia podwyższyło jego odporność na korozję. Karoseria z duroplastu ma podwyższoną wytrzymałość na zgniatanie; w razie pożaru duroplast nie pali się, a jego temperatura topnienia jest zbliżona do temperatury topnienia aluminium.
Spis treści |
Poza duroplastem zastosowano też inne rozwiązania techniczne, kontynuowane w następnych modelach: dwusuwowy małolitrażowy silnik, duże szyby, stosunkowo pojemne wnętrze, itp.). Kolejną wersją tego modelu był samochód P-50, który w 1957 r. nazwano trabantem (dla uczczenia wystrzelenia w ZSRR sputnika – niem. trabant). Po wersji P-50, w latach 1957-1989 produkowano jeszcze modele oznaczane jako P-600 i P-601. Model P-600 był jedynie rozwinięciem technicznym modelu P-50 (silnik o pojemności 600 cm³), natomiast wprowadzony w 1964 roku model 601 był bardziej przełomowy. Wprowadzono nową stylizację nadwozia (wzorowaną na samochodach produkowanych w USA), oraz później kolejne zmiany takie jak: instalacja elektryczna o napięciu 12V, tylne zawieszenie oparte na sprężynach i poprzecznych wahaczach, zmieniona pompa hamulcowa, bezobsługowy elektroniczny zapłon, nowa konstrukcja felg, ogrzewana tylna szyba, światło przeciwmgłowe i wsteczne, zagłówki siedzeń przednich oraz bezwładnościowe pasy bezpieczeństwa.
W latach 1990-1991 produkowano ostatnią wersję trabanta – model 1.1. Był on wyposażony w czterosuwowy silnik od Volkswagena Polo – stąd ich popularna nazwa Trapolo (lub Trampolo). Wszystkich modeli Trabanta wyprodukowano w Zwickau 3 051 485 sztuk, z których w chwili zjednoczenia Niemiec było eksploatowanych ok. 2 miliony i głównie dzięki trabantom NRD była najbardziej zmotoryzowanym krajem bloku wschodniego (w roku 1989 na jeden samochód osobowy przypadały 4 osoby).
Trabanty produkowane po 1990 r. z czterocylindrowymi silnikami czterosuwowymi od Volkswagena Polo o pojemności 1043 cm³, o mocy 29 kW (39,5 KM), miały lepsze osiągi. Oprócz zwiększenia pojemności silnika, wprowadzono także inne zmiany – resory piórowe zamieniono na kolumny McPhersona, zbiornik paliwa został umieszczony pod bagażnikiem (w modelu 601 był umieszczony pod maską). Rozstaw śrub kół uległ znacznym modyfikacjom (przystosowanie do standardu europejskiego). Przednie hamulce bębnowe zastąpiono tarczowymi. Wprowadzono też kilka zmian związanych ze stylistyką pojazdu – nowa deska rozdzielcza, inny kształt (teraz metalowej) maski przedniej, nowe lampy tylne, w których zintegrowano tylne światło przeciwmgielne i cofania, nowa atrapa oraz plastikowe zderzaki. Trabant, a zwłaszcza jego wersje sprzed roku 1990, jest jednym z symboli "realnego socjalizmu" i odzwierciedleniem wielu tendencji politycznych i socjologicznych w krajach socjalistycznych. Był przedmiotem licznych dowcipów, ale już w latach 90. stał się w Europie Zachodniej samochodem kultowym i doczekał się w Niemczech licznych klubów miłośników. Również w Polsce powstały kluby miłośników tej marki.
Potocznie nazywany Sputnik na kółkach, Ford karton, Trabi, Zemsta Honeckera, mydelniczka, trampek, skrzydlak[1]
edytuj Modele Trabanta
edytuj P50 – Trabant 500
7 listopada 1957 zjechał z taśmy fabrycznej pierwszy Trabant. Wyposażony był w silnik dwusuwowy o pojemności 500 cm³ o mocy 13 kW (18 KM). Jak u poprzednika Trabanta – P70 – poszycie wykonane było z duroplastu, lecz osadzone było na stalowej konstrukcji. Rok później został wprowadzony nowy silnik Typ P50/1 o mocy 14,7 kW (20 KM) oraz nowy gaźnik 28 HB 1-1. Od maja do października 1962 zastosowano nowy silnik Typ P50/2. Natomiast w czerwcu zastosowano silnik o większej pojemności 594,5 cm³. Tak narodził sie Trabant 600. Model był produkowany od 1957 do 1962 roku o dwóch rożnych nadwoziach. Wersja Limuzyna (sedan) oraz Universal (kombi).
Ogółem wyprodukowano 131 440 sztuk wersji P50.
edytuj P600/Trabant 600
Produkowany był w latach 1962-1964 w ilości 106 628 sztuk. Od swojego poprzednika różnił się tylko pojemnością silnika – 594,5 cm³ (przez co uzyskano wzrost mocy do 23 KM) oraz niewielkimi zmianami stylistyki nadwozia.
edytuj Trabant 601
W 1964 roku wyszedł kolejny model Trabanta. Początkowo zostało zmienione całkowicie nadwozie. Bardziej kwadratowe nawiązywało do stylistyki aut "zachodnich". Na początku produkowano go z silnikiem o pojemności 594 cm3 i mocy 23 KM. Z biegiem czasu silnik wzmocniono dawką 3 KM, do mocy 26 KM. Produkowany był jedynie z nadwoziem limuzyna (wersja "Universal", tj. kombi była wówczas dostępna jedynie w modelu P600). W 1965 roku wprowadzono P601 kombi, dzięki czemu pojemność bagażnika wzrosła do 1400 litrów.
- W 1965 roku dodano nową paletę kolorów nadwozia. Powstała również wersja dla inwalidów. Model Trabant 601Hycomat posiadał półautomatyczne sprzęgło, dzięki czemu biegi można było zmieniać bez potrzeby wciskania pedału sprzęgła.
- W 1969 roku zmodernizowano silnik – moc wzrosła do 19kW (26 KM). Wprowadzono również modele 601S (Sonderwunsch) oraz 601 deLuxe.
- W 1973 roku wyszedł milionowy Trabant.
- W 1980 roku zadebiutował nowy model trabanta 601 – 601S deLuxe.
- W 1982 roku wyprodukowano dwumilionowy Trabant.
- W 1983 roku została zmodernizowana instalacja elektryczna z 6 na 12 V.
- W 1984 roku został wprowadzony gaźnik 28H1-1.
- W 1985 roku został zmodernizowany zapłon na elektryczny ESE-2H (EBZA).
- W 1988 roku trwały prace nad nowym modelem z silnikiem czterosuwowym – Trabant 1.1N.
- W 1990 roku wyprodukowano trzymilionowego Trabanta (licząc modele P50 i P600 łącznie). W tym roku również została zaprzestana produkcja modelu 601; wyprodukowano 2 818 547 sztuk modelu 601, jego następcą stał się Trabant 1.1.
edytuj Trabant 601RS
Był to model przeznaczony na wyścigi, wzmocniony i wyposażony w silnik dwusuwowy o pojemności 800cm³; konkurował z niektórymi samochodami produkcji zachodnioeuropejskiej.
edytuj Trabant 1.1
.JPG&filetimestamp=20090823123305)
Model produkowany na licencji Volkswagena od 1990 r. został wyposażony w silnik czterosuwowy o pojemności 1043cm³ oraz mocy 29kW (39,5 KM). Zmieniono również stylistykę auta. Metalowa maska i atrapa, nowa deska rozdzielcza, plastikowe zderzaki, nowe lampy na tyle pojazdu tak jak w 1964 roku miały uwspółcześnić wygląd. Auto produkowano w wersji limuzyna oraz universal (kombi) do 1991 roku wytworzono łącznie 39 474 sztuk.
edytuj Trabant 444
W 1994 roku zjechały ostatnie już Trabanty. Limitowana seria 444 Trabantów Universal wyposażonych w katalizator. Różniły się od poprzedników (model 1.1) pozłacanymi elementami oraz zamiast numerów posiadały imię i nazwisko kupującego.
edytuj Prototypy
edytuj P603
W połowie lat 60. stworzono projekt nowego Trabanta z silnikiem Wankla oznaczony numerem 603. Po nawiązaniu współpracy z Automobilwerk Eisenach i czechosłowacką Škodą powstał nowy projekt Trabanta P610, a później P1100/1300. Sprzedano pierwszą prototypową serię tych pojazdów. Ostatecznie w 1979 roku zaniechano prac na wdrażaniem tego modelu do produkcji na wielką skalę.
edytuj P610
Po niepowodzeniu wspólnego projektu samochodu RWPG przystąpiono w 1973 roku do nowego projektu. Model P610 powinien był powstać jako wspólne auto RWPG we współpracy pomiędzy zakładami Automobilwerk Eisenach (AWE) i Sachsenring a czechosłowacką Škodą.
Pomimo osiągnięcia sukcesów zapowiedzianych prototypów, projekt bez rezultatu został zatrzymany w 1979.
Model Trabanta określony najpierw jako P610 a później jako P1100/1300 był wykonany jako trzydrzwiowy Hatchback. Samochód był napędzany silnikiem czterosuwowym czterocylindrowym, który przy mocy 45 KMi pojemności 1100 cm3 osiągał maksymalną prędkość 125 km/h. Do roku 1979 przeznaczono na koszty rozwojowe 35 milionów marek NRD.
6 listopada 1979 Biuro Polityczne SED uchwaliło wstrzymanie finansowania i zatrzymanie rozwoju modelu P610, pomimo wcześniejszych planów wprowadzenia go do produkcji seryjnej w 1984 roku; 15 listopada 1979 Prezydium Rady Ministrów NRD potwierdziło ostatecznie zamknięcie projektu.
edytuj P1100
brak danych
edytuj 1.1 E
1104CC
edytuj 1.1 Pickup
W 1991 roku, czyli pod koniec produkcji Trabanta, powstał model Pick-up. Był to model 1.1, w wersji dwuosobowej ze skrzynią ładunkową. Powstały prospekty reklamowe, odbyły się prezentacje auta, jednak nigdy nie trafiło ono do produkcji seryjnej.
edytuj newTrabi
W roku 2007 na targach motoryzacyjnych we Frankfurcie niemiecka firma Herpa pod nazwą newTrabi zaprezentowała model nowego Trabanta w skali 1:10. Firma Herpa, która jest właścicielem marki Trabant, planuje wyprodukować serię 1500 takich pojazdów.
edytuj Trabant nT
Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
Przypisy
- ↑ Praca zbiorowa, Kultowe auta PRL-u nr 2 Trabant 601, str. 3, De Agostini Polska 2008, ISBN 978-83-248-1056-7
edytuj Zobacz też
edytuj Linki zewnętrzne
- trabant-nt.de – strona nowego modelu Trabanta – nT
Inne wersje językowe: ca | de | en | es | fr | it | nl | no | pl | pt | ru | ro | fi | sv | tr | vo |